Lasy
international phone cardsNim człowiek rozpoczął karczunek na wielką skalę, Europę Środkową pokrywały lasy. Większą część nizin i wyżyn aż po średnie położenia w górach porastały lasy liściaste i mieszane. W wyższych położeniach górskich, wskutek surowości klimatu, te typy lasu osiągały naturalną granicę występowania, podobnie na torfowiskach i w regularnie zalewanych wysoką falą powodziową żwirowych dolinach górskich rzek. Ku wschodowi zwarte drzewostany ulegały rozrzedzeniu, gdyż nie sprzyjały im długie miesiące letnich upałów i zimowe mrozy oraz ustawiczny niedosyt wody. W tej strefie tworzyły się naturalne stepy. Ale poza nimi wszechwładnie panował las. W wyższych położeniach górskich były to bory świerkowe regla górnego, na średnich wysokościach lasy mieszane modrzewiowo-jaworowe, zaś na wyżynach i nizinach lasy liściaste. Na ubogich, piaszczystych glebach rosły widne bory sosnowe, a w zalewanych i użyźnianych w ten sposób dolinach wzdłuż rzek bujne lasy łęgowe. Bardzo duży udział w lasach Europy Środkowej miały lasy gradowe, czyli lasy z dominującymi w drzewostanie dębem i grabem. Wolno rosnące dęby i buki żyły w wielu miejscach dłużej niż drzewa innych gatunków i wypierały je ze wczesnych stadiów sukcesji, ponieważ najbardziej oszczędnie gospodarują związkami pokarmowymi. Dla pozysku przez człowieka drewna z lasów ta trwałość dębu nie jest korzystna. Nasz rodzimy świerk rośnie znacznie szybciej i już po upływie średniej długości życia człowieka osiąga wiek rębny, jak określają to leśnicy. W leśnictwie propaguje się również inne szybko przyrastające gatunki świerka. „Zaświerczenie\" lasów nizinnych staje się na zachodzie Europy faktem. Na przełomie wieków zamiana ta dokonała się z tak dużym rozmachem, że z trudem można obecnie znaleźć resztki drzewostanów, w których zachował się naturalny leśny zespół roślinny.
Artykuł powstał przy współpracy z serwisem: przyczepy kempingowe
